สมาชิกเข้าสู่ระบบ
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง...

อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง...

อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง...



พี่ ๆ เพื่อน ๆ หลายท่านคงเข้ามาเยี่ยมเยียน รวมถึงฝากคำถามในกระทู้ไว้

แล้วพบว่ากระทู้ถูกปล่อยให้ร้างมาเป็นสัปดาห์ ๆ ได้อย่างไร

คล้าย ๆ คนดูแลจู่ ๆ ก็เกิดไม่ใส่ใจขึ้นมาซะอย่างงั้น...


เสียชื่อ... เสียชื่อ...


วันนี้ได้ฤกษ์ดี ฤกษ์สะดวก ... ขอใช้โอกาสนี้บอกเล่าเก้าสิบ

ไขข้อข้องใจให้ทุกท่านได้ทราบว่า เหตุไฉนอิชั้นถึงปล่อยหน้ากระดานให้เวิ้งไปได้น้านนาน...



...อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง...



จั่วหัวไว้เสียน่าเกลียดน่ากลัวตัวห้าบาท มันเรื่องอะไรกันหนอ...



ก็เมื่อประมาณเกือบ ๆ เดือนมาแล้วแล้ว จู่ ๆ ก็ปวดจุกแถว ๆ ลิ้นปี่ขึ้นมาซะงั้น

เป็น ๆ หาย ๆ มา 4-5 วัน ... รู้แล้ว อย่างน้อยกรดไหลย้อนจะมาเยือนแน่แท้

จริง ๆ แล้วอาการนี้เคยเป็นเมื่อประมาณ 2-3 ปีมาแล้วทีนึง

แต่อาศัยรีบปรับเปลี่ยนการกินการนอนโดยไว ... อาการก็ทุเลา


มาหนนี้...สงกะสัย ด้วยอายุที่มากขึ้น ผ่านการเปลี่ยนบัตรประชาชนมาแล้วหลายรอบ

( ... คือบัตรมันหายบ่อยน่ะค่ะ ;p )

ผนวกกับการเป็นมนุษย์บ้างาน ทานอาหารไม่ตรงเวลา พักผ่อนน้อย



เช้าวันหนึ่ง ตื่นขึ้นมาด้วยอาการเจ็บลิ้นปี่น้อย ๆ ... นั่นแน่ ... เค้ายังอยู่

อาหารเช้าก็มีกับข้าวหลากหลายสารพัด หนึ่งในนั้นคือแกงเขียวหวานไก่ของโปรด

ทานเสร็จ ไม่ทันถึง 5 นาที ... เรอหนึ่งเอิ้ก พร้อมแสบกลางอกเหลือประมาณ

(อ้อ... ที่โฆษณากาวิสค่อนเค้าบอก คงเป็นเยี่ยงนี้ เหอ เหอ...)



"เดี๋ยวคงหายมั้ง"... ปลอบใจตัวเองซะหน่อย



จากนั้นมีอันต้อง"วิ่งงาน" ... ขับรถไปบางนา

โอ้โห... ตลอดทางทั้งไปและกลับ อิชั้นถึงกับต้องเอาถุงก๊อปแก๊ปมาวางรอไว้บนตักล่ะค่ะ

ก็ทั้งจุก ทั้งเสียด ทั้งแสบ ทั้งพะอืดพะอม

คือ อาหารที่ทานเข้าไป มันคงเลือกทางไปไม่ถูก

"กลับตัวก็ไม่ได้... จะเดินต่อไปก็ไปไม่ถึง..." นาทีนั้นเพลงพี่เบิร์ดเพลงนี้อธิบายสถานการณ์ได้ดีที่สุด T T



เกือบสามชั่วโมงที่ทนทรมาน (แต่ด้วยหน้าที่ต้องมาก่อน...สู้ต่อไปโอชิน)

อิชั้นก็กลับมาถึงร้านเป็นที่เรียบร้อย...



พร้อมยื่นใบลางานชั่วคราวอย่างด่วนให้เจ๊แมว...คุณแม่หัวแก้วหัวแหวน

...ขอไปหาหมอหน่อยน้าค้า... ม่ายหวายเลี้ยวน่อ...

"รีบไป รีบมานะ.. ร้านไม่มีคนเฝ้า..." อนุญาตพร้อมกำชับให้กลับมาประจำการโดยไว...



ซ้อนมอเตอร์ไซด์ที่วิ่งงานกันอยู่เป็นประจำ

กะว่าหาหมอแป๊บเดียว เดี๋ยวหมอจ่ายยาเสร็จ ก็คงทันเวลาพอดีมอเตอร์ไซด์วิ่งงานเสร็จ มารับกลับบ้านรอบเดียวเลย..



ที่ไหนด้ายยยยย...



"คุณอาการหนักนะ... ต้องส่องกล้อง..."

...หืม... กรดไหลย้อน บวก โรคกระเพาะนิดหน่อยที่คิดไว้ คงไม่ใช่แค่นั้นเสียแล้ว

ถึงกับต้องแอดมิทด่วน ส่องกล้องตรวจทางเดินอาหารกันเลยทีเดียว ... อาการคงมากพอสมควรแฮะเรา...

 หลังจากผ่านขั้นตอนชวนขนหัวลุกในห้องตรวจ


(ด้วยจรรยาบรรณของผู้ป่วยที่ดี จึงไม่อาจบอกกล่าวถึงขั้นตอนต่าง ๆ ได้... )



ผลปรากฎว่า...



Photobucket 

กรดไหลย้อนค่อนข้างมาก

กระเพาะอาหารอักเสบนิดหน่อย

ต้นลำไส้เล็กเป็นแผลค่อนข้างลึก



ที่สำคัญ...



"คุณมีเชื้อแบททีเรีย (บลา บลา บลา...จำชื่อไม่ได้ ) ที่เป็นอาจสาเหตุของมะเร็งได้"



หลังจากซักถามกับคุณหมอจนกระจ่าง...

ก็กลับร้านมาตั้งหลัก T T



2 สัปดาห์ ที่ต้องกลับมาดูแลตัวเอง พร้อมทานยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่(ไม่เคย)รัก

ทานอาหารได้ครั้งละ 4-5 คำ

ลดอาหารสจัด และย่อยยาก

เข้านอนโดยไวทุกวัน



ส่วนงาน...อยากจะทำให้น้อยลง... แต่ไม่รู้จะลดตรงไหน

งานเยอะไปซะทุกตรง งือ งือ...



จำใจต้องตัดงานออนไลน์ซึ่งต้องยอมถือว่าเป็นงานที่ไม่เร่งด่วนเสียชั่วคราว

จึงเป็นที่มาว่าทำไมเจ้าพิมพ์มณีจึงทิ้งกระดานสนทนาไปเสียนานหลายสัปดาห์



พี่ ๆ เพื่อน ๆ อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่างนะคะ ...

เจ็บป่วยแต่ละครั้ง ต้องเสียทั้งเวลา ทั้งเงิน ทั้งงาน...เฮ่อ !!



ป่วยคราวนี้...เห็นทีเป็นสัญญาณเตือนจากร่างกายที่รัก ครั้งที่ 1

ต่อไปคงต้องรักษาสุขภาพและสมดุลชีวิตให้มากขึ้น

จะได้อยู่รับใช้พี่ ๆ เพื่อน ๆ ไปได้อีกนาน ๆ



จึงอยากฝากพี่ ๆ เพื่อน ๆ ว่าอย่าลืมดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ

ร่างกายต่างกับรถยนต์ตรงที่ว่า

เสียไปแล้ว ไม่สามารถหาอะไหล่อื่นมาใส่ให้สมรรถนะเหมือนเดิมได้



ก่อนไปพักผ่อนวันนี้ ขอฝากคำพระไว้สักหน่อยนะคะ



พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ

พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต

พึงสละชีวิต เพื่อรักษาธรรม



แล้วพบกันใหม่เร็ว ๆ นี้นะจ๊ะ

สวัสดีค่า...

พิมพ์มณี



ป.ล.ทุก ๆ คำถามที่ฝากไว้ทั้งทางกระทู้และอีเมลล์ จะพยายามตอบให้เร็วที่สุดนะคะ  

 
Online:  13
Visits:  5,986,909
Today:  2,061
PageView/Month:  88,378
Last Update:  13/12/2561
 
Online:  13
Visits:  5,986,909
Today:  2,061
PageView/Month:  88,378